Το ίντερνετ, όπως κι ο κόσμος, έχει πολλές γωνιές. Aυτή είναι η δική μου. Always Under Construction.

Γεια! Είμαι ο Σταύρος, και μετά από χρόνια νιώθω ευτυχισμένος. Όχι γιατί έχω μια τέλεια ζωή, αλλά γιατί έχω πράγματα που μου αρέσουν.

Μου αρέσει να πίνω τον πρωινό μου καφέ στο μπαλκόνι. Να ακούω μουσική εκεί, στην συναυλία, το φεστιβάλ, το ντουζ.

Μου αρέσει να παίρνω το λεωφορείο και το μετρό. Να παίρνω τη μουσική μου κι εκεί, να την απολαμβάνω παρακολουθώντας τους όμορφους ανθρώπους γύρω μου.

Μου αρέσει να γράφω. Μου αρέσει να γράφω ποιήματα, ιστορίες, κώδικα.

Μου αρέσει να μιλάω. Να παπατζώνω φίλους στο Blood on the Clocktower, να λέω την άποψή μου, να διδάσκω.

Μου αρέσει να σκέφτομαι, να διερευνώ, να επιλύω. Να υπολογίζω, να τεστάρω τις υποθέσεις μου, να κάνω λάθη καταλαβαίνοντας ύστερα το γιατί.

Μου αρέσει η φύση. Μου αρέσει ο κήπος μου, ο ήχος της βροχής και οι παραλίες της Κεφαλονιάς, που επιμένω ότι είναι οι καλύτερες της Ελλάδας.

Μου αρέσουν τα ζώα, παρότι δεν έχω την σταθερότητα να υιοθετήσω ένα σκυλί.

Μου αρέσει να περιποιούμαι και να με περιποιούνται. Μου αρέσει να περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που καταφέρνουν να είναι κι αυτοί χαρούμενοι.

Μου αρέσει να αράζω σπίτι. Μου αρέσει το φαγητό, το κάπνισμα, το σεξ. Τα επιτραπέζια, οι ταινίες κι οι συζητήσεις με φίλους, οι έντονες διαφωνίες για το αν είναι το σύκο το καλύτερο φρούτο, για το αν αλλάζει ή όχι το μέλλον, για το αν ζούμε ή όχι σε προσομοίωση.

Μου αρέσει να μαθαίνω νέα πράγματα, να γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους, να σκέφτομαι με αισιοδοξία το μέλλον. Οι τεχνολογίες του μέλλοντος να μου δημιουργούν περιέργεια και όχι απέχθεια.

Μου αρέσει να ζω.

Για πολλά χρόνια είχα ξεχάσει τα πράγματα που μου με κάνουν ευτυχισμένο. Είχα δεχτεί ότι έτσι είναι ο κόσμος, έτσι είναι το να μεγαλώνεις, να επιβιώνεις, να υπάρχεις.

Έβλεπα τους ανθρώπους με καχυποψία, την πραγματικότητα σαν μια αναλλοίωτη δομή, τον κόσμο σαν να πρέπει να λειτουργεί όπως λειτουργεί και εμένα σαν να πρέπει να προσαρμοστώ σε αυτόν και τα πρέπει του.

Όχι πια.

Αποφάσισα να αλλάξω τον εαυτό μου και τον κόσμο μου.

Και είμαι, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ευτυχισμένος.

Αυτή είναι η δική μου γωνία στο ίντερνετ, και θα την διακοσμήσω σιγά-σιγά, όπως κάνω και με το σπίτι μου. Θα την γεμίσω με τα πράγματα που μου αρέσουν, για να μην τα ξαναξεχάσω. Θα βρεις κομμάτια μου να διαρρέουν αλλού, αλλά εδώ είναι το μέρος που θα δεις τα περισσότερα, τουλάχιστον προχωρώντας.

Θα μου πεις "ρε συ Σταύρο, χρειάζεται να είναι το ημερολόγιό σου δημόσιο;"

Θα σου πω ότι όπως κι εγώ εμπνεύστηκα από άλλους για να καταλάβω την λούπα στην οποία είχα πέσει, μπορεί να χρειάζεσαι κι εσύ λίγη έμπνευση.

Μπορεί να μην σου αρέσουν όλα όσα έχω να δείξω. Να σε κάνουν να νιώσεις άβολα, να σε ξενίσουν.

Ελπίζω όμως πως κάτι θα σε εμπνεύσει για να βελτιώσεις και την δική σου ζωή.

Καλωσήρθες!